Oto w skrócie najważniejsze obserwacje i zalecenia zawarte w JNC VI [28]:
1. Odwrócenie korzystnych trendów w zakresie wykrywania i leczenia nadciśnienia tętniczego.
Od końca lat siedemdziesiątych do początku lat dziewięćdziesiątych obserwowano w USA systematyczną poprawę w zakresie wykrywania (wzrost z 51% do 73%) i leczenia nadciśnienia tętniczego (wzrost z 31% do 55%). W tym samym okresie zaobserwowano spadek ilości zgonów z powodu udaru mózgowego o 60% oraz z powodu choroby niedokrwiennej serca o 53%. Uważano, że te korzystne tendencje powinny się utrzymać w latach dziewięćdziesiątych. Tymczasem ostatnie lata przyniosły pogorszenie wskaźników wykrywania oraz leczenia nadciśnienia tętniczego. Wynoszą one odpowiednio 68.4% (zamiast spodziewanych 76.2%) i 53.6% (zamiast spodziewanych 59.6%). Jedynie 27.4% spośród wszystkich chorych jest leczonych skutecznie (SBP<140 mmHg i DBP<90 mmHg). Uważa się, że odwrócenie korzystnych trendów może wynikać m.in. z gwałtownie wzrastającej liczby osób otyłych w społeczeństwie amerykańskim.
2. Podkreślenie roli nadciśnienia tętniczego w etiopatogenezie niewydolności krążenia.
Związek nadciśnienia tętniczego z występowaniem udaru mózgowego i choroby niedokrwiennej serca jest powszechnie znany od wielu lat. W czasie dyskusji nad JNC VI podkreślano, że w praktyce klinicznej często nie docenia się roli nadciśnienia tętniczego w rozwoju zastoinowej niewydolności krążenia. W latach 1976-1991 częstość występowania niewydolności krążenia w USA zwiększyła się dwukrotnie. Przedstawiona w ubiegłym roku analiza wyników w populacji Framingham wykazała, że aż 91% chorych z niewydolnością krążenia ma w wywiadzie nadciśnienie tętnicze. Nadciśnienie tętnicze jest najważniejszym czynnikiem ryzyka wystąpienia niewydolności krążenia. Występowanie nadciśnienia tętniczego wiąże się z dwukrotnym wzrostem ryzyka wystąpienia niewydolności krążenia u mężczyzn i trzykrotnym wzrostem ryzyka u kobiet. Uważa się, że zmiana stylu życia może przynieść w przyszłości spadek zachorowalności na niewydolność krążenia.
1. Nowa klasyfikacja nadciśnienia tętniczego. Wskazania do leczenia.
Nadal obowiązującą górną granicą ciśnienia prawidłowego jest 130/85 mm Hg.
Wartości mieszczące się w przedziale 130-139 mmHg dla ciśnienia skurczowego i 85-89 mmHg dla ciśnienia rozkurczowego uważane są za "wysokie prawidłowe". Nowa klasyfikacja wyodrębnia trzy stopnie nadciśnienia tętniczego.
poniedziałek, 25 maja 2009
Subskrybuj:
Posty (Atom)